Historia Dębiny

Dębina to mała miejscowość praktycznie bez zabytków, ale ma dość ciekawą historię.

Nazwa miejscowości pochodzi od słowa „dąbizna” czyli las dębowy, niemiecka nazwa to Schönwalde – czyli piękny las.

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z roku 1668. W roku 1872 właściciel majątku ziemskiego Jan Pieper w Dębinie wybudował hutę szkła. Zlokalizowana była ok. 400 m od Dębiny przy drodze do Objazdy. Powstał wtedy pierwszy piec do wytopu szkła, hutnicza hala i urządzenie które wytwarzała gaz z drewna i torfu. Produkowano butelki, szkła do okien, naczynia artystyczne a także szkła do witraży. Huta rozwinęła się w 1884 roku gdy wybudowano kolejny piec. Taka huta potrzebowała dużych ilości torfu i drewna. Wyrąbano ok. 1000 pni i wydobyto torf z powierzchni 4,5 ha rocznie.W 1897 roku żeby ułatwić transport z huty utwardzono drogę w kierunku Objazdy i Ustki. Produkty z Dębiny poprzez port w Ustce docierały w różne miejsca Europy.

Hutę zamknięto w 1906 roku, a halę huty rozebrano w 1930 r. Na jej fundamentach postawiono stodołę. A dwa kamienne koła (średnica ok. 2 m i grubość 0,5 m), które stanowią teraz ozdobę wjazdu służyły do mielenia szklanej stłuczki w hucie.

W czasach powojennych o Dębinie nie mówiło się dużo ponieważ znajdował się tu 69 rakietowy dywizjon WOPK/WLOP Rowy – niby w nazwie są Rowy ale to też pewnie dla zmylenia przeciwnika.  Został powołany w 1974 r., w 1975 zamontowano w Dębinie przybywają z ZSRR pierwsze przeciwlotnicze zestawy rakietowe PZR S-125M Newa, będące zasadniczym sprzętem bojowym dywizjonu. W ramach restrukturyzacji Sił Zbrojnych, dywizjon został rozformowany w 1992 roku. Kilka lat temu teren został sprzedany i do dnia dzisiejszego nic się tam nie dzieje.

Noclegi
Polecamy

Dębina nad morzem

Dębina nad morzem